J'Te L'Dis Quand Même

We hadden dit alles kunnen zeggen
Elders dan in het café beneden,
Dat je misschien zou vertrekken
En misschien niet eens terug zou komen,
Maar in ieder geval, wat zeker is,
Is dat we erom konden lachen.

Dus we gaan zo uit elkaar,
Als een stelletje idioten voor het café beneden.
Zoals in een B-film,
Zijn we allebei slecht.
We hebben zo vaak gelachen
Om mensen die dat deden.

Maar ik vind geen refrein voor ons verhaal.
Alle woorden die in me opkomen zijn belachelijk.
Ik weet dat ik het te vaak heb gezegd,
Maar ik zeg het je toch...
Ik hou van je.

Ik wilde je toch bedanken
Voor al het kwaad dat we niet hebben gezegd.
Sommigen lachen al.
Het kan me niet schelen, ik hield niet van hen.
We leken te goed.
Er zijn er die dat niet kunnen verdragen.

Maar ik vind geen refrein voor ons verhaal.
Alle woorden die in me opkomen zijn belachelijk.
Ik weet dat ik het te vaak heb gezegd,
Maar ik zeg het je toch...
Ik hou van je.