La Noche Que Te Fuiste
José María Contursi
De Nacht Dat Je Vertrok
Soms,
Wanneer jouw beeld in dromen verschijnt,
Stralend en vluchtig als een zonnestraal,
Voel ik dat jouw handen de mijne verwarmen
Trillerig en koud... en je spreekt over je liefde!
Dan kalmeer je langzaam mijn geest,
Subtiele wiegelied van een oud lied,
Die jij zong toen jij van mij was,
Spookachtige schim die spottend weggaat.
De nacht dat je vertrok
(verdrietiger dan ooit)
Verbleekte de maan
En werd de eenzaamheid grijzer...
De regen die mijn angst op het glas slaat
En de wind fluistert: ze komt niet meer terug.
De nacht dat je vertrok
Sneeuwde over mijn verveling
En een zucht van kou
Wikkelde alles in...
Mijn dromen en mijn jeugd
Vielen dood met jouw afscheid...
De nacht dat je vertrok
Ging mijn hart weg...
Sterker dan jouw vergeten,
De tijd en de afstand,
Maakt me hardnekkig met mijn wanhoop,
Het geweten van alles wat geweest is
!alles mijn tragische en spottende verleden!
Daarom, wanneer jouw beeld in dromen groter wordt
En je subtiel dat oude lied zingt,
Ben ik weer die van die dagen,
Stralend en gelukkig als een zonnestraal.
