Gricel

Ik had nooit moeten denken
Aan het winnen van jouw hart
En toch zocht ik je op
Totdat ik je op een dag vond
En met mijn kussen verdoofde ik je
Zonder me te bekommeren dat je goed was
Jouw droom was van glas
Het brak toen ik vertrok
Want nooit, nooit meer kwam ik terug
Wat was jouw verdriet bitter!

Vergeet me niet
Jouw Gricel
Zei je bij de kus
Bij dat kruis daar
En nu ik gek geworden ben
Omdat ik je niet vergeten ben
En jij denkt niet aan mij
Gricel! Gricel!

Ik miste daarna jouw stem
En de warmte van jouw blik
En als een gek zocht ik je
Maar ik vond je nooit meer
En in andere kussen verdoofde ik me
Mijn hele leven was een leugen!
Wat zal er van mij worden, Gricel?
De wet van God is vervuld
Want zijn zonden zijn al betaald
Door degene die jou zoveel pijn deed.