Bajo Un Cielo de Estrellas

Lang geleden, na mijn vertrek,
Kom ik terug in de buurt die ik verliet...
Met de wens om door de straten te lopen
Van mijn oude vrienden, het oude café.
In de stille, donkere nacht
Lijkt zelfs de lucht te zeggen:
"Vergeet niet dat ik altijd van jou was
En ik wacht nog steeds tot je terugkomt bij mij."

Deze nacht ben ik weer
Die dromerige jongen
Die wist hoe hij van je moest houden en met zijn verzen
Je zijn verdriet gaf...
Er is een stem die me in mijn oor zegt:
"Ik weet dat je gekomen bent
Voor haar... voor haar!".
Hoe vriendelijk en tegelijk treurig is het
De eenzaamheid van de buitenwijken
Met zijn huisjes en de bomen die schaduwen tekenen.
Voelen dat alles... dat alles haar noemt,
Wat een enorme drang geeft om te huilen!

Onder de sterrenhemel
Lijk ik een schaduw als ik voorbijga...
Ik zal diegene nooit meer zien
Die zo van me hield... en die ik nu moet vergeten!
In de stille, donkere nacht
Lijkt zelfs de lucht te zeggen:
"Waarom herinneren dat ik van jou was
Als ik al niet meer wacht tot je terugkomt bij mij!".