Siete Crisantemos

Als ik ooit meer heb gegeven dan ik heb
Heb ik soms meer gekregen dan ik geef
Ik ben vergeten waar ik vandaan kom
En misschien bestaat de plek waar ik heen ga niet

Aan goede gewoonten heb ik me nooit gewend
Van de warmte van het huis raakte ik verveeld
Ook in de hel regent het op het natte
Dat weet ik omdat ik meer dan één nacht daar heb doorgebracht

Op zoek naar de zeven sleutels van het mysterie
Zeven treurige verzen voor een lied
Zeven chrysanten op de begraafplaats
Zeven zwarte vraagtekens

In zulke donkere tijden worden valse profeten geboren
En veel zwaluwen vluchten uit de stad
De moordenaar weet meer van liefde dan de dichter
En de lucht is steeds verder van de zee

Het goede van de jaren is dat ze wonden helen
Het slechte van kussen is dat ze verslavend zijn
Gisteren wilde de vrouw van mijn leven me doden
Ze drukte op de trekker toen ze wakker werd

Met zeven doornen van de bloem van overspel
Zeven wegen voor me
Zeven chrysanten op de begraafplaats
Zeven keer nee, zeven keer ja

Ik word verliefd op alles, ik neem met niets genoegen
Een geur, een omhelzing, een stuk brood
En wat ze me ook maar geven voor het lied
Van het privéleven, van die en die

Zeven chrysanten op de begraafplaats
Zeven afscheid in een station
Zeven chrysanten op de begraafplaats
Zeven blauwe plekken in het hart