La Embarazada Del Viento

Mama, ze zal me vergeven
Wat ik je ga vertellen,
Dat ik ging slapen
En zwanger wakker werd.
Ik weet niet van wie het is,
Mannen heb ik niet gekend;
Dit is me overkomen
Zonder enige bedoeling,
Ik denk dat het een slechte wind is
Die me bij het ontwaken heeft getroffen.

Dochter, je laat me niet geloven
Zelfs niet door jouw wetenschap, maritiem,
Dit gebeurt alleen de hen
De wind laat haar leggen.
De vrouw is nog niet geboren
Die van een orkaan baart;
Of het van Pedro is, of van Juan,
Ik haal het eruit, dat is zeker
En het is meer dan dat je het ontkent,
Ik weet wie er naar huis gaan.

Eindelijk is die dag gekomen
Dat de dochter moet bevallen.
Ze leek op Jezus
Met de neus, het kind,
En op de nek op Jesaja
En in de mond op Crispiniano,
En in de ogen op Luciano,
Op de wangen op Juancho,
En in de oren op Pancho
En in het haar op Don Asiano.

Dit kind begon te lopen,
Veranderde van uiterlijk;
Hij leek op Daniel
En op de hoogte op Eliazar,
En op de knie op Pilar,
In het pand op Simeon.
Door zoveel vergelijkingen
Begon zijn moeder te geloven
Dat haar dochter de vrouw was
Die baarde van een storm.