Volver a Verte
Luis Eduardo Aute
Terugzien
Ik sterf van verlangen om je te zeggen dat ik van je hou
En ik weet dat het onmogelijk is; ik kan niet, ik mag niet
Ik vervloek het paradijs dat, wanneer het zich aandient
Niet langer duurt dan een vallende ster
Eindelijk had ik je in mijn armen
Hier ben je en je gaat weer
En ik weet dat ik je nooit meer zal kunnen zien
Je waste mijn voet tegen je borst van de maan
Met de punten van je natte schuimhaar
Ik herleef dat wonder van de witte zee
Dat jouw lichaam was dat licht verspreidde
Het klopt nog na in de herinnering
Jij was het, jij bent het
En ik weet dat ik je nooit meer zal kunnen zien
Je stelde geen vragen, je wilde geen antwoorden
Jouw lichaam en het mijne dialoogden op de tast
Zoekend naar de exacte ritme die de slagen markeren
Wanneer ze met dezelfde stem praten
Eindelijk raakte ik de schoonheid aan
Het was liefde, het is liefde
En ik weet dat ik je nooit meer zal kunnen zien
