Oxigeno

VERSE :
Toen ik haar zag kon ik het niet helpen,
ze kroop mijn hart binnen,
en betoverd deed ik geen poging
om de kracht van haar charme te weerstaan,
ik wilde haar stem horen om te zien of ze
bij mij enige onvrede kon opwekken,
maar Heer, toen ik haar accent hoorde,
moest ik bijna denken dat ik verliefd aan het worden was.

REFREIN :
Zuurstof,
die vrouw geeft me zuurstof,
met haar sympathieke glimlach,
met haar magnifieke aanwezigheid,
oh, zuurstof,
voor mijn bloed en mijn geest,
met de gekte op het maximum,
met de controle op het minimum.

VERSE :
Met haar magnetische glimlach
en die iets mysterieuze uitstraling,
verdween ze al snel,
ik weet niet of ze zal verschijnen,
ik weet niet of ze zal komen.
( REFREIN )
VERSE :
Jij denkt misschien dat het niet zo bijzonder was,
maar je hebt haar glimlach nooit gezien,
of haar haar dat in de bries danste
die lange zaterdagavond,
dat leek wel op een opdracht van mijn verbeelding,
vertraagde de haast,
het blijkt dat ze dichterbij komt en me betovert
wanneer ik het het minst verwachtte.
(REFREIN)
VERSE :
En nu zie je me als een schipbreukeling
verlangend naar vast land,
maar ik ga niet sterven
zonder haar mijn lied te zingen,
von liefde.
( ORKEST )
REFREIN/LEIDING:
Sympathiek, magnifiek,
magnetisch, mysterieus,
maar wat hou ik van haar.