Canción de la Esperanza

Zoveel ons een waardige dood in jou verbeelden en jij spatte de muur
We waren een oor, een kloppend hart en terwijl jij de muur bespatte
We wachtten bang op de breuk, je weet wel waarom
Zoveel mensen sliepen niet thuis, je weet wel waarom

Altijd vermoedden we dat het leven niet jou was, jij de oude spookachtige geschiedenis
Jij was de gewoonte, het pistool en het altaar, een gebroken spiegel op zolder
De onmogelijke en ongelukkige nachtmerrie, de glazen bel
Op een dag zullen ze ons vertellen dat je niet meer bestond dan een droom in werkelijkheid
Dat de hoop niet mag stoppen, omringd met stemmen, we hebben bijna niets veranderd
Dat de hoop niet mag stoppen, omringd, de hond is dood, maar de woede is niet weg

Het was bijna gemakkelijk om ons tegen jou te keren in een vakbond, op een papier
De hele politiek was tegen jou, jij was de samenvatting om te overwinnen
Nu is alles nog complexer, het moeilijke is om te groeien
En te accepteren dat anderen voor jou beslissen met de stemmen die je ze geeft

Ik had altijd gedroomd dat het eindelijk zo zou zijn, ik had nooit gedroomd van een koning
Dit schaakspel is zo ongelijk, zij hebben de stemmen en de macht
Laten we doorgaan met de strijd, altijd levend in het kantoor, in een werkplaats
De geschiedenis duwt ons, vervloekt aan een tafel in een café.

Dat de hoop niet mag stoppen ...