Ojalá Tengas Suerte
Victor Manuel
Hopelijk Heb Je Geluk
Ik ben al minder dan leven en meer dan wat as,
ik sta aan de rand van de verloren zaken,
ik heb de hele toekomst maar die ligt achter me,
niemand zal me ondervragen, ik ben minder dan niets.
Vergeef de bitterheid, het leven is zo oneerlijk
en soms is het vermoeiend om in deze schemering te leven.
Als ik denk aan een vlucht is het altijd via het raam,
precies daarom, omdat ik geen vleugels heb.
Hopelijk heb je geluk
en de engel van de dood
zich ontfermt en komt je zien
met een koele kop en een warm hart.
Hopelijk heb je geluk
en de engel van de dood
zich ontfermt en komt je zien
en de touwen loslaat die je aan het leven binden
en morgen deze lege bed vindt.
Die witte zakdoek, de hand die zwaait,
de trein daar in de verte: alles zijn afscheid.
De nachten van waakzaamheid, de gebeten lakens,
de ochtenden weten wat ik zou doen als ik kon.
Om te dromen dat ik droom vraag ik om de eeuwige droom,
alles aan de andere kant zal beter zijn dan dit.
Je sterft een beetje tot je helemaal dood bent.
Wat een verfijnd wezen heeft deze hel zich voorgesteld.
