Mort/Fine

Ik zag je overal, ik stelde je de hele tijd voor
Ik herinnerde me je zoenen die naar de velden roken
Ik had jouw geur als enige slaappil
Een soort nevel zodat mijn slaap versnelt

Luister naar wat de anderen zeggen
Ze zullen je vertellen dat het beter wordt
Want volgens al die apostelen
Wordt de lucht altijd weer blauw

Ik zag de wolken voorbij drijven
Zonder de wind te kunnen controleren
Ik had ze allemaal wel in een kooi gestopt
In de kast van oma

Maar je weet, ik vroeg om niets
Ik wilde gewoon met rust gelaten worden
Maar vroeg of laat komt het altijd terug
En je weet hoe dat voelt

Jij was aanwezig in al mijn bewegingen
Er was iets in mij dat me van het dak duwde
Te veel jaren verloren, te veel tijd verspild
Mensen die ik niet heb gezien, alleen voor jouw schoonheid

Jij had die glimlach die me deed verbleken
En dan je eindeloze praatjes elke dag
Ik ben gestopt met vechten, het is voorbij
Ik heb klappen gekregen, deze keer heb ik het begrepen