Désolée

Sorry, mijn deur is dicht,
Ik maak stilte om mezelf te troosten,
Mijn geheime tuin is vertrapt,
Ik zie mijn bloemen treurig hangen.
Sorry, sorry,
Mijn deur is dicht.

Vaak heb ik jullie uitgelegd
Hoe ik hou van subtiele geuren,
De vriendschap van een paar woorden geschreven
Op de achterkant van een afbeelding die ik bewaarde,
Sorry, sorry,
Mijn deur is dicht.

Ver van mij de kunst van het grote geheim
Of van de koppige eenzaamheid,
Ik deel heel mooie momenten,
Maar ik vermijd die waarin alles gezegd wordt.
Sorry, sorry,
Mijn deur is dicht.

En hoe, hoe kan ik jullie laten horen
Dat in de tuin van mijn herinneringen
Mijn vrienden niet te plukken zijn?
Mijn stappen zijn de enige die daarheen leiden.
Sorry, sorry,
Mijn deur is dicht.