Isolamento

Jij, kijkt naar de lucht met je neus omhoog
Ik droom niet meer op de grond
En ik zou je willen in het midden
Wanneer ik klaag over een flauwte

Jij, rebelleert steeds meer
Ik die de TV aanzet
En me voorstel terwijl ik kauw
Op een elastischer twijfel
Jij weet niet dat ik van binnen

Me voel alsof ik in isolatie ben
Honderd mensen in één keer zie
Het is mijn leven dat lijkt op een langzame
Die ik dans zonder tijd
Ik voel me zo

Jij weet het niet, maar 's nachts zien we elkaar
Tussen korte ademhalingen op mijn bank
Wat een kut, zie je, ik ben er al weer ingetuind
Dat ik probeer het je te zeggen zonder onhandig te zijn

Jij laat me in de lucht zweven met je zachte wang
En ik ben een hypocriet die het leuk vindt om incognito te zijn
Jij zei me dat ik het op een dag zou ontdekken
Ik ben een enkele wolk, alleen in de open lucht

Jij ontspant je aan de blauwe zee
Ik in de storm, beneden
Tussen de grijze gebouwen
Wanneer je weggaat, omarm je onze ruzies

Jij weet niet dat ik van binnen
Me voel alsof ik in isolatie ben
Honderd mensen in één keer zie
Het is mijn leven dat lijkt op een langzame
Die ik dans zonder tijd

Jij tekent me
Jij bent een schilderes, ik ben het doek
Jij leert me
Wat niet gezegd wordt, bevriest 's nachts

Jij met je cirkels
Met je zesde zintuigen
Jij die pas weggaat als je verdwaalt
Maar ik vraag je

Ik vraag je, vraag je, vraag je, vraag je, zeg het me nu
Anders bevriest het me, bevriest het me, ik haat deze kou, ik geef het toe
De lucht is zwart, zwart, zwart, lijkt op een gemiste reflectie
Ik zie, zie, zie je benen op mijn borst
Ik voel me zo

Jij weet het niet, maar 's nachts zien we elkaar
Tussen korte ademhalingen op mijn bank
Wat een kut, zie je, ik ben er al weer ingetuind
Dat ik probeer het je te zeggen zonder onhandig te zijn

Jij laat me in de lucht zweven met je zachte wang
En ik ben een hypocriet die het leuk vindt om incognito te zijn
En jij zei me dat ik het op een dag zou ontdekken
Ik ben een enkele wolk, alleen in mijn universum