Cebando Mate

Ik sta op, de ochtend is zonder zon,
In mijn ziel weerklinkt het verdriet van jouw stem,
Het bed is in de war en zonder te huilen
Langzaam is de nacht alweer voorbij.

De kinderen gaan vroeg naar school,
En de moeders naar de markt in de buurt,
De klokken van de kerk slaan zes,
En je bedekt je weer met het dekbed.

Matezetten met liefde,
Er is vuur in mijn hart,
En ik streel jouw lente die in de kamer is gebleven.

Heel mijn stad begint te ontwaken,
Gezichten komen en gaan, ik weet niet waar ze heen gaan,
Ik leef mijn deel van de tijd, ga werken,
De routine dringt weer mijn stappen binnen.

Matezetten met liefde,
Er is vuur in mijn hart,
En ik streel jouw lente die in de kamer is gebleven.