Senza Scappare Mai Più

Tiziano Ferro

Nooit Meer Ontsnappen

Goede licht van de sterren, vertel me nu waar ik heen ga
Als ik niets loslaat, wat doe ik dan, vertel me of ik zal reflecteren
En ik zou willen leren je na te doen
Om pijn te doen zoals jij weet
Maar ik kan niet, ik lukt niet, ik heb geen eigen balans
Weet je, weet je, weet je, weet je dat

Ik zou aan iedereen denken
Maar niemand denkt aan ons
Ik zou mijn hand verliezen om mezelf pijn te doen als je dat wilt
Ik zou stoppen met huilen
Bij jouw signalen en dan
Misschien zou ik kunnen doen alsof, maar ik zou het niet geloven, ik

Ik zou rennen om je te redden, om je te zeggen dat dit niet kan duren
Ik zou rennen om met je te praten, om je te troosten, geen pijn meer
Ik zou rennen om de tijd te stoppen en samen met hem zijn martelingen
Ik zou naar je rennen en je omarmen zonder ooit meer te ontsnappen
Zonder ooit meer te ontsnappen, zonder ooit meer...

Goede wind van de zomer verwarmt in vrede wie je al weet
Laat mijn woede in plaats daarvan afkoelen, voor het geval dat
Weet je, weet je, weet je, weet je dat

Ik zou denken aan een kwaad dat ons nooit pijn doet
Ik zou denken aan een excuus dat je niet teleurstelt, maar
Ik geef de feiten de voorkeur boven woorden, ook al
Geef ik de voorkeur aan mezelf boven wie doet alsof zoals wij, ik

Van het punt waar ik rende
En jij stil stond
Ik verloor je, maar ik zal nooit meer ontsnappen
Ik, ik zal nooit meer ontsnappen...

Ik zou rennen om je te redden, om je te zeggen dat dit niet kan duren
Ik zou rennen om met je te praten, om je te troosten, geen pijn meer
Ik zou rennen om de tijd te stoppen en samen met hem zijn martelingen
Ik zweer dat ik het zou doen als deze woede me zou laten gaan

Share on social media Share as link