Fases

Ik denk dat de tijd voor ons is verstreken
Er is iets achtergebleven
En vooruitkijken is tevergeefs
Je kunt niet zo dichtbij en van binnen zien

Wie het niet ziet, probeert te vechten, te controleren
Lijdt door het ergste te verbeelden
Is het niet vermoeiend om te vechten voor niets
Als het uiteindelijk zo is

Fases, fases gaan voorbij
Ik kan niet meer vechten tegen
Angsten, angsten gaan ook voorbij
Ik heb nooit opgehouden ze onder ogen te zien

Ik draag littekens van de weg
Ik ben de onschuld van mijn kindertijd kwijt
Ik behandel de littekens met zorg
Ze zijn al een deel van mij

Ik heb mijn oude ik vernietigd, voor mezelf
Ik heb God in de tuin begraven
Ik heb mijn moeder, mijn vader vermoord
Ik heb mezelf vergeven, we leven allemaal nog

Een cyclus is weer gesloten
We zagen dat het zwaar was, geloof me
De wereld moest langzamer gaan
Om naar binnen te kijken

Ik stop, ga weg, trek me terug
Ik hang aan mezelf
Ik probeer niet meer, ik spreek niet meer
Ik besta gewoon en laat het voorbijgaan

Ik maak de boel schoon in de kast
Verlaat mijn personages
Bijna droom ik van mijn toekomst
Maar ik wacht tot het moment komt