Dieciseis

ik lachte, als jij er was
ik speelde en dacht dat dit mijn plek was
hier zijn zonder jou doet veel meer pijn
als er geen reden is in mij zonder jou.

op zestien
ging de jongste zoon aan het werk
zonder met iemand te kunnen praten in de wereld
waar hij zo veel van ging houden
de nacht verbergt de zon
net zoals gisteren
het gebrek aan hoop
en zoveel dagen zonder te hebben
iemand om op te vertrouwen
een grijze dag, is het einde

nu zonder te ademen rust zijn lichaam in de kamer die zijn thuis was
zijn vader schreeuwde, zijn naam naar God
tevergeefs probeerde hij hem wakker te maken
de zoon die hij zag opgroeien, lachen
de zoon die hij zag opgroeien.

nu heeft mijn vader zijn beslissing genomen en is nu bij hem
het bloed in zijn lichaam en is nu bij hem.