Le Mal De Vivre

Het komt onverwacht als het arriveert, het komt van ver
Het heeft gewandeld van oever naar oever, met een grijns van hier tot daar
En dan op een ochtend, bij het ontwaken, is het bijna niets
Maar het is daar, het maakt je slaperig in je onderrug

Het kwaad van het leven, het kwaad van het leven dat je moet leven, wat er ook gebeurt

Je kunt het dragen als een schoudertas of als een sieraad in je hand
Als een bloem in je knoopsgat of gewoon op de rand van je borst
Het is niet per se ellende, het is niet Valmy, het is niet Verdun
Maar het zijn tranen in je ogen op de dag die sterft, op de dag die komt

Het kwaad van het leven, het kwaad van het leven dat je moet leven, wat er ook gebeurt

Of we nu uit Rome of Amerika komen, of uit Londen of Peking
Of we nu uit Egypte of Afrika komen, van de Saint-Martinpoort
We bidden allemaal dezelfde gebeden, we volgen allemaal hetzelfde pad
Het is lang als je het moet doen met de pijn in je onderrug
Ze willen ons wel begrijpen
Diegenen die met lege handen komen
We willen ze niet meer horen, we kunnen niet, we kunnen niet meer
En alleen in de stilte van een nacht die maar niet eindigt
Plotseling denken we aan degenen die niet zijn teruggekomen

Van het kwaad van het leven, hun kwaad van het leven
Dat je moet leven, wat er ook gebeurt

En zonder waarschuwing, het komt, het komt van ver
Het heeft gewandeld van oever naar oever, met een lach van hier tot daar
En dan op een ochtend, bij het ontwaken, is het bijna niets
Maar het is daar, het verwondert je, in je onderrug

De vreugde van het leven, de vreugde van het leven, je moet leven, jouw vreugde van het leven