Raconte-Moi
Stacey Kent
Vertel Mij
Het licht glinstert achter het gordijn
Een stem van een ratel zegt dat het mooi weer gaat worden
Maar het kan me niet schelen, wat er op straat gebeurt
In jouw strelingen zitten warme croissants
Thee van de liefde en verwarrende vruchten
Schenk me nog een klein glas water
Vertel mij, dromen met de smaak van cachou
Op een stukje dromen, langs jouw hals
Zonnestralen omarmen je zoute huid
Teken me een bij die ik kan bestuiven
Het middaguur toeterend op het asfalt
De bistro's zoemen, de lift die roept
Maar het kan me niet schelen, wat er op straat gebeurt
Geef me liever een zeep die schuimt
Ik zal het beest zijn dat verrast is
Als je me zulke zachte dingen doet
Vertel mij, dromen, verhalen van vaagheid
Op de rand van je lippen, vertel me alles
Zonnestralen omarmen je zoute huid
Teken me een bij die ik kan bestuiven
De dag die grijs wordt, de uren die verwelken
Je moet bellen met je gemoedstoestand
Maar het kan me niet schelen, wat er in jouw leven is
Over je afspraken die je niet hebt gemaakt
Over je woensdagen die goed gevuld zijn
En over je mobiel dat geen batterij meer heeft
Vertel mij, dromen, verhalen van vaagheid
Als de dag opkomt, zeg dan dat het ons niet kan schelen
Zonnestralen omarmen je zoute huid
Teken me een bij die ik kan bestuiven
