Trasnochados Espineles
SOLEDAD
Nachtelijke Haken
Ik die in Paso de la Patria was
Waar de lucht in de toppen is
Van de bloeiende bomen
Kon van dichtbij de hoop zien
Zichtekenen op het gezicht
Van de arme vissers
Ze dragen hun gezang op het water
Ze verlangen niet meer dan te bestaan
Eeuwenlang zonder lauweren
Nachtelijke haken
Verweven met patí
Pas op, vissersnet
Misschien zit er een surubí aan vast
Wat een verlangen om te schreeuwen
Dat ik ook ben geboren
Aan de blauwe oever van de Paraná
Springt er speels een dorado
Een mirage van goud en zilver
Door de magie van de zomer
Een aanraking van mysteries in de rivier
Wanneer het van ver komt
Galopperend op een schreeuw
Een accordeon klinkt in chamamé
Paso de la Patria guaraní
Mijn gezang is in wezen welsprekend
Als u nooit in Corrientes bent geweest
Kent u mijn land niet
Pas op, vissersnet
Misschien zit er een surubí aan vast
Wat een verlangen om te schreeuwen
Dat ik ook ben geboren
Aan de blauwe oever van de Paraná
Mijn gezang is in wezen welsprekend
Als u nooit in Corrientes bent geweest
Kent u mijn land niet
Mijn gezang is in wezen welsprekend
Als u nooit in Corrientes bent geweest
Kent u mijn land niet
