La Vieja

Deze chacarera is gebroken,
ziel en leven van Santiago,
de oude zoals de coyuyos
die daar in mijn dorp zingen.

Bloed van zout en gezang
dat door de paden stroomt,
stof, wijn en feesten
koortsig van de salavinero.

Ik breng haar uit mijn land
waar de bergen de lucht kussen,
gemaakt tot een lied op mijn gitaar
en die van Sonco in de herinnering.

Iedereen noemt haar "de oude"
en sommigen hebben me gekopieerd,
maar dit is de echte
die heel Santiago zingt.

Achalay mijn chacarera,
sonco en lawaai uit mijn borst
en de gloed van de coupletten
die mijn grootouders zongen.

Slechts een beetje is te horen,
de bloed stroomt door mijn aderen,
en zelfs komen de zonden naar buiten
en veranderen van gedaante.

Metgezel van mijn nachten,
vlammetje van mijn binnenste
om mijn dorpsgenoten te verlichten,
bescheiden maar tevreden.

Iedereen noemt haar "de oude"
en sommigen hebben me gekopieerd,
maar dit is de echte
die heel Santiago zingt.