No Puedo

Ik heb een innerlijke wereld gecreëerd waar ik niet uit kan komen
Ik heb mezelf zo vaak bedrogen en zoveel verloren door te doen alsof
Jarenlang ben ik ondergedompeld in een staat van verdriet
En ik heb zelfs niet de zekerheid dat ik verder kan
Er zijn dingen in mijn hoofd die onmogelijk te beschrijven zijn
Ik probeer het keer op keer zonder succes en toch
Bewaar ik een hoop, een lans om te vechten
Ik blijf geloven dat ik op een dag gelukkig zal zijn
Maar ondertussen blijf ik gekweld en gefrustreerd
En het doet pijn omdat ik eigenlijk niet begrijp wat er is gebeurd
Ik weet dat ik mezelf niet leuk vind, ik hou niet van wat ik doe
Daarom loop ik alleen, word ik boos en ontvlucht ik
Mijn leven draait om een verkeerde gedachte
Ik heb niet geleerd te leven
Ik blijf sterven in het verleden
En nu ben ik daar
Alles wat ik heb vergelijkend
En mezelf vervloekend voor wat ik nooit heb kunnen bereiken

Ik weet dat je voelt dat er geen licht in je binnenste is
Dat je gevangen zit binnen een muur van pijn
Dat er niets voor je is om je heen
Dat de klok te veel uren heeft

Ik kan niet de hele tijd blij zijn, begrijp je?
Ik heb een hel van binnen, ik ben niet voor verhalen
Geef me de stilte als je wilt helpen
En als je wilt gaan, begrijp ik het, het spijt me
Ik kom bijna nooit uit mijn gedachten
Ik leef hier in dit onevenwichtige hoofd
Dat wegloopt als het alles krijgt
En zich vermaakt met tranen als er niets meer is
Ik weet niet hoe lang dit nog duurt
Maar ik doe niets anders dan denken aan weggaan
Ik vind die reden niet die me doet blijven
Ze zeggen dat ik alles heb, maar het helpt me niet
Soms kan ik mezelf zelfs niet horen
Er zijn tientallen stemmen die me willen kwetsen
Soms is het mijn geweten en soms de herinnering
Maar alleen jouw stem kan me redden
Ik zou willen dat ik aan niets anders dacht en verdween
Jouw aanwezigheid maakt me kapot, omdat ik weet dat ik je geen goed doe
Jouw ogen steken in mijn ziel en mijn hart
Ik weet dat ik je toeschreeuw en geen gelijk heb
Ik zou willen dat je een dolk in mijn hoofd stak
Om niet meer over deze situatie na te denken
En ik wou dat ik je in een ander leven had ontmoet
Waar we niets voor elkaar waren en ik je geen pijn deed

Ik weet dat je voelt dat er geen licht in je binnenste is
Dat je gevangen zit binnen een muur van pijn
Dat er niets voor je is om je heen
Dat de klok te veel uren heeft

Ik ben gaan denken dat ik vervloekt ben, zelfs
Dat het soms beter zou zijn om afscheid te nemen
Ik weet niet waar al die opgekropte woede vandaan komt, want
Alleen het idee om te sterven kalmeert me
De vrede voelen en de zachte omhelzing van de dood die me meeneemt
Voelen en zien hoe mijn ziel opstijgt
De pijn waarmee ik loop verblindt me alleen
Ik kan het mooie van het leven niet zien, hoe graag ik ook wil
Ik sleep mijn straf met me mee
Dat is de waarheid, hoe pijnlijk het ook is
Ik ben niet meer dezelfde sinds ik ben opgegroeid
De jaren die op mijn schouders vallen
En iedereen laat sporen na
Ik blijf de wereld observeren vanuit mijn aquarium
De dood zegt tegen me: "Laten we gaan"
Het leven: "Blijf stil staan"
Ik wil dat je gelukkig bent, dat zweer ik, maar
Dat zal zonder mij zijn, ik zal je van hier buiten zien

Ik weet dat je voelt dat er geen licht in je binnenste is (Ik weet dat je voelt)
Dat je gevangen zit binnen een muur van pijn (Kijk naar jezelf)
Dat er niets voor je is om je heen
Dat de klok te veel uren heeft (Luister)

Ik weet dat je voelt dat er geen licht in je binnenste is (Jij kunt)
Dat je gevangen zit binnen een muur van pijn
Dat er niets voor je is om je heen
Dat de klok te veel uren heeft

Maar ik zie het licht in je binnenste
Ik weet dat deze pijn niet altijd zal duren
Wanneer je je ware waarde begrijpt...
Je klok zal meer uren willen.