Hana

Ben je moe, laat je vleugels rusten...
Verlangend naar de hitte in je hart...
Zoek altijd naar woorden die je hart kunnen helen
In jou zitten zoveel strijders
Ik ben moe, deze plek is te benauwd
Met die gebroken vleugels kan ik niet opstijgen
Ik kan de volgende bloem niet bereiken...

Als ik in de late winter een zwakke lente kan vinden, dan
Zou jij kunnen opstijgen, dus neem de tijd om je vleugels te laten rusten

Kun je mijn stem horen in dat vermoeide hart?
Voor jou stuur ik dit lied
Luister, totdat je wonden genezen zijn

Kun je je dromen toevertrouwen aan de zacht bloeiende bloem? Hoe gaat het nu met jou...

Op de hoeken van de straat weerklinken lachende stemmen
Maar er ontbreekt nog steeds iets
Toch, als de toekomst niet zichtbaar is, is het nog maar een beetje
Ik wil geloven dat dit zo blijft

Kun je mijn stem horen in dat vermoeide hart?
Voor jou stuur ik dit lied
Luister, totdat je wonden genezen zijn

In dat vermoeide hart, stuur ik mijn wensen.