Le chien
Salvatore Adamo
De hond
Toen ik een kind was had ik een vreemde hond
Een mix van herder, poedel en dalmatiër
Op een dag na school heb ik tevergeefs gewacht
Mijn vriend, mijn maatje kwam niet opdagen
En plots kwamen al mijn zeilboten terug in de haven
Bij weer waar je geen hond naar buiten zou sturen
Mijn vader deed alles om mijn verdriet te verdrijven
En een paar dagen later bracht hij mijn hond mee
Het is jouw hond, het is echt hem
Ben je blij, zeg dank je
Het was niet de mijne, ik deed alsof
En dat was goed, goed zo
Want om mijn vader gelukkig te zien als een kind
Voor de eerste keer geef ik toe dat ik deed alsof
Ik speelde de grote, ik was de papa
Ik kuste die hond die ik niet kende
Die hond die leek als twee druppels water
Op de mijne die ik twee dagen eerder had begraven
Mijn vader heeft het nooit geweten, hij was zo blij
Om me te hebben bedrogen en getroost toch
Het is jouw hond, het is echt hem
Ben je blij, zeg dank je
Het was niet de mijne, ik deed alsof
En dat was goed, goed zo
En sinds die tijd doe ik mensen plezier
Als ik op de zomer wacht, accepteer ik de lente
En ik zeg dank je en zelfs af en toe
Verraste ik mezelf echt gelukkig te zijn
Het is jouw hond, het is echt hem
Ben je blij, zeg dank je
Het was niet de mijne, ik deed alsof
En dat was goed, goed zo.
