Le Ruisseau de Mon Enfance

Praat met me over mijn kindertijd, mijn oude beek
Over de tijd waarin mijn geluk stroomde met jouw water
Praat met me over de zoete dromen van mijn tedere jaren
Zijn de blauwe bloemen die ze sierden voor altijd verwelkt?
Praat met me over die zondagen waarop ik je toevertrouwde

In een timide witte sluier, mijn papieren dromen
Praat met me zolang ik eraan denk over mijn eerste liefde
Hij was zo onschuldig, heeft hij altijd standgehouden?
Praat met me over mijn kindertijd, mijn oude beek
Over de tijd waarin mijn geluk stroomde met jouw water

Stroom, stroom mijn kindertijd met de stroom van herinneringen
Het is een kansloos spel om het vast te houden
Want de wind van onbezorgdheid liet op een dag mijn hand los
Ik kwam in stilte huilen en jij werd mijn tranen
Velden van rozen, velden van doornen die ik had doorkruist

Ik kom antwoorden zoeken, wie van jullie heeft me gekwetst?
Praat met me over mijn kindertijd, mijn oude beek
Over de tijd waarin mijn geluk stroomde met jouw water
Ik viel met mijn neus in een droom, het is de schuld van de beek
Met een gebroken hart kom ik weer op, het is de schuld van zijn water!