La Deje Partir (Zamba)

De zon sterft al laat
Aan de bloederige en blauwe horizon
En mijn zamba verdwijnt in de schaduw
Mijn zamba die een landschap van licht was

Al laat, mijn hart
Angstige uren zijn eindelijk gekomen
En ik voelde alsof de nacht
Van alle tijden voor mij viel

Ik voelde haar huilen, ik troostte haar niet
Ik liet haar zo ver van me weggaan
En mijn zamba zong in de namiddag
Kijk haar in stilte aan: Laat haar gaan

Wanneer het gebed valt
Omarmen de takken de nestjes zonder licht
En de vleugels en gezangen verstommen
Echos die de blauwe dageraad wekken

Maar in mijn hart
Zal er alleen een pijnlijke stilte van liefde zijn
Zonder stralende ochtenden die brengen
Lichten van hoop naar mijn hart

Ik voelde haar huilen, ik troostte haar niet
Ik liet haar zo ver van me weggaan
En mijn zamba zong in de namiddag
Kijk haar in stilte aan: Laat haar gaan