Malena

Malena zingt de tango als geen ander
En in elk vers legt ze haar hart
Met de geur van de wijk, haar stem zoet
Malena heeft de pijn van de bandoneón

Misschien in haar kindertijd, haar leraarsstem
Nam ze die donkere toon uit de steeg
Of misschien die romance die ze alleen noemt
Als ze verdrietig wordt door de drank

Malena zingt de tango
Met een schaduwstem
Malena heeft verdriet
Van de bandoneón

Jouw lied heeft de kou van de laatste ontmoeting
Jouw lied wordt bitter in het zout van de herinnering
Ik weet niet of jouw stem de bloem van een pijn is
Ik weet alleen dat ik bij het geluid van jouw tango's, Malena
Je beter voel, beter dan ik

Jouw ogen zijn donker als de vergetelheid
Jouw lippen strak als wrok
Jouw handen, twee duiven die het koud hebben
Jouw aderen hebben het bloed van de bandoneón

Jouw tango's zijn verlaten wezens
Die over de modder van de steeg kruisen
Wanneer alle deuren gesloten zijn
En de spoken van het lied blaffen

Malena zingt de tango
Met een gebroken stem
Malena heeft verdriet
Van de bandoneón