Malevaje

Zeg, bij God, wat heb je me aangedaan
Dat ik zo veranderd ben!
Ik weet niet meer wie ik ben!
De schoft die ik was
Kijkt me aan zonder te begrijpen
Ziet me het imago verliezen
Van de knappe die gisteren
In actie straalde
Ze zien niet dat ik in de problemen zit
Verslagen en verward
In jouw hart

Ik zag je voorbij komen, trots en uitdagend
Met een ritme zo diep en sensueel
Dat het niet meer was dan jou te zien en te verliezen
Het geloof, de moed, de drang om stoer te zijn
Je hebt me zelfs de sigaret uit mijn oor niet gelaten
Van die gewelddadige en woeste tijd
Wat ik nog mis om compleet te zijn
Is alleen nog naar de mis gaan en bidden

Gisteren, uit angst om te doden
In plaats van te vechten
Begon ik te rennen
Ik zag mezelf in de schaduw of dood
Dacht aan jou niet te zien en beefde
Als ik, die nooit opgeef
' s Nachts in angst
Sluit me op om te huilen
Sluit me op om te huilen
Zeg, bij God, wat heb je me aangedaan
Dat ik zo veranderd ben!
Ik weet niet meer wie ik ben!