Sentado a La Vera Del Camino (part. Eydie Gormé)

Ik kan hier niet langer blijven wachten
Totdat je op een dag ineens weer bij me bent
Zoveel auto's en vrachtwagens haasten zich voorbij
Aan de rand zit ik van een weg die geen einde kent

Mijn blik dwaalt in de verte van een treurig pad
Waar de verdriet en de nostalgie van jouw liefde nog steeds bestaat
En deze zon die brandt op mijn gezicht, verbrandt de weinige vreugde
Die ik nog heb als ik denk dat ik je misschien ooit weer zie

Ik wil vergeten, maar ik hou vol
Ik moet denken dat ik besta, ik besta, ik besta

En ineens regent het zonder ophouden en dan huil ik zo veel
En de druppels van de regen vermengen zich met mijn tranen
Ik zoek op alle plekken naar jouw liefde en vind niets
En 's nachts blijf ik wakker, dromend van jouw komst

Ik wil vergeten, maar ik hou vol
Ik moet denken dat ik besta, ik besta, ik besta

Auto's en vrachtwagens, lichten, mensen
Alles, alles verwart zich in mijn hoofd
En mijn schaduw houdt me gezelschap en ziet dat ik
Langzaam aan het sterven ben

Alleen jij ziet niet dat ik niet langer dit lot kan volgen
En mijn hele leven hier aan de rand van de weg op jouw liefde wacht
Ik wil vergeten, maar ik hou vol
Ik moet denken dat ik besta, ik besta, ik besta

Ik kan hier niet langer blijven
Ik kan hier niet langer blijven
Ik kan hier niet langer blijven