Chacarera Del Exilio

De coyuyo zingt weer
na een jaar zonder spoor
herleeft de schreeuw
bruin van de chacarera

Het is de Amerikaanse man
hart in de strijd
revolte en sterke omhelzing
van een ooglap en in de vroege ochtend

Ik ben Latijns van de dans
van GUEVARA en dictators
van quebracho en bergketens
van exiliés en zangers

Chacarera van het exil
mijn bestemming is zwervend
en dit lied dat me draagt
blootsvoets over de paden

De wandelaar ruikt naar het volk
die het pad heeft afgebroken
het woord smaakt naar strijd
dat de vergetelheid niet kent

Ik heb een vrouw van vuur
die door mijn nostalgieën vaart
ik heb een vrouw van klei
ze wekt me 's ochtends

Vijf eeuwen van stilte
genocide van een ras
en het is de pachamama vlam
die onze hoop aansteekt.