Siete Puertas

Mijn huis staat in de zee met zeven deuren.
Ik woon daar niet meer, maar ze wachten op me
de oude man die mijn liedjes niet begrijpt
het plein, de spoken, de hoekjes
de tijd om te huilen
de zin om te zingen
en een kind dat vol redenen zit.

Mijn huis staat in de zee met zeven deuren
ik woon daar niet meer, maar ze wachten op me
het vissersnet van toen ik een jochie was
willen en niet weten hoe ik het je moet zeggen
moeder en thuis
de voeten in de pers
de regen en een plek om je te schrijven.

Mijn huis staat in de zee met zeven deuren
ik woon daar niet meer, maar ze wachten op me
de straat, de tafelvoetbal, de emoties
de lijn die de naties scheidt
de dagen van de werkplaats
vrouw die ik niet zal hebben
en de modder die mijn broeken bevuilde.

Mijn huis staat in de zee met zeven deuren
ik woon daar niet meer, maar ze wachten op me
de smalle uitgestrektheid van de steden
de sporen die de waarheden achterlaten
de hoop om te veranderen
mijn huis en mijn plek
en de wijn die vriendschappen opvrolijkte.