Bonita

Eerst waren het de handen die me zeiden
dat daar echte mensen waren
daarna vluchtte ik omhoog over je lichaam
ik mat de intensiteit in je mond
ik voelde dat daarbinnen een tijger was
in die rust was er beweging
ik keek naar je en in de zon waren er stenen
we stopten allebei alsof de tijd stil stond
we stopten allebei alsof de tijd stil stond

het is zo moeilijk om zulke mooie mensen te vinden
het is zo moeilijk om zulke mooie mensen te vinden

ik durfde te duiken in je haren
ademend de verbazing die je me gaf
daar was kracht, daar was vuur
er was de herinnering die je had geleerd
ik voelde een rilling door mijn lichaam
ik voelde een vergeten vuur in mijn aderen
we begrepen in een minuut het hele leven
zonder iets te zeggen bleef je daar bij me
zonder iets te zeggen bleef je daar bij me

het is zo moeilijk om zulke mooie mensen te vinden
het is zo moeilijk om zulke mooie mensen te vinden

je sprak over plannen en de toekomst
over banale dingen, frivoliteiten
maar toen je naar me glimlachte, stopte alles
wereldproblemen, enormiteiten
ik voelde dat een rivier stopte en de mist
omhulde je vingers als een cape en zwaard
ik wilde zo graag dat één blik genoeg was
en dat het niet nodig was om iets te zeggen
ik wilde zo graag dat één blik genoeg was
en dat het niet nodig was om iets te zeggen

het is zo moeilijk om zulke mooie mensen te vinden
het is zo moeilijk om zulke mooie mensen te vinden.