Silencio

Ze slapen in mijn tuin
de witte lelies, de nardussen en de rozen,
Mijn ziel zo treurig en vol spijt
wil haar bittere pijn voor de bloemen verbergen.

Ik wil niet dat de bloemen weten
van de kwellingen die het leven me geeft.
Als ze wisten wat ik doormaak
zouden ze ook om mijn verdriet huilen.

Stilte, want ze slapen
de nardussen en de lelies.
Ik wil niet dat ze mijn verdriet weten
want als ze me zien huilen, zullen ze sterven.