Cavalo Ruço

Ik had een grijze hengst
Die Gingão heette
Van een woeste merrie
Die ik wilde, voelde
Als een goede broer

Het was het mooiste paard
Dat in de Ribatejo werd geboren
En ik heb nooit zo'n ander gehad
Zo tam dat ik uiteindelijk
Het nog steeds verlang

Hij sprong als een wonder
Alles deed hij met flair
Het was fijn om te stieren
Te vallen zonder aarzelen
Op het veld of op het plein

Hij jaagde hazen met plezier
En geen galgo haalde hem in
Als ze hem zagen rennen
Met vreugde zonder pijn
Verbaasde hij iedereen

Spelend daar in de lezíria
Werd hij bewonderd
Het lijkt wel of ik hem zie
Aan de oever van de Tejo
Rennend en springend

Een stier heeft hem gedood
Op een dag van ongeluk
En ik heb nooit meer gereden
Weet niet of ik dat zal doen
Zo groot is het gemis