Pendant que les champs brûlent

Bomen buigen zich
Het is sterker, sterker dan alles.
Vastgeklemd aan de takken,
Lucht lijkt me nog te zoet.
In het verpletterde gras, tel ik mijn spijt.
Een lucifer die knapt en alles gaat in rook op.
Terwijl de velden branden
Wacht ik tot mijn tranen komen,
En wanneer de vlakte golft
Dat nooit iets me raakt...
Die avond hebben we gekust zonder te praten.
Om ons heen had de wereld kunnen instorten.
Met vermoeide ogen, stof in mijn haar.
Langs mijn benen, de streling van het vuur.
Terwijl de velden branden
Wacht ik tot mijn tranen komen,
En wanneer de vlakte golft
Dat nooit iets me raakt...