Quella Carezza Della Sera

Wanneer mijn vader terugkwam, hoorde ik de stemmen
vergeet ik mijn spelletjes en rende ik erheen
ik verstopte me in de schaduw van de grote tuin
en daagde hem uit om ons te zoeken: ik ben hier.

Dan zetten ze me op bed na het avondeten
zij deed het licht uit en ging weg
ik bleef alleen en had angst
maar vroeg niemand: blijf nog even.

Ik weet niet meer de smaak die het heeft
die hoop die ik voelde opkomen in mij.
Ik weet niet meer of ik het meer mis
die zachte aanraking van de avond of die drang naar avontuur
drang om weg te gaan van hier.

Die herfstdagen leken eindeloos
toen ik mijn moeder vroeg waar jij was
ik begreep niet wat die schaduw in mijn ogen was
en begon te denken: ik mis je.

Ik weet niet meer de smaak die het heeft
die hoop die ik voelde opkomen in mij.
Ik weet niet meer of ik het meer mis
die zachte aanraking van de avond of die drang naar avontuur
drang om weg te gaan van hier.