De qué se rie

In een exacte foto van de krant,
heer minister van het onmogelijke,
zag ik je in volle lach en euforie
met een simpele uitdrukking op je gezicht.
Ik ben nieuwsgierig, heer minister,
waarom lach je?
waarom lach je?

Vanuit je raam zie je het plein,
Villamiseria is niet zichtbaar.
Je kinderen hebben een dwingende blik,
maar anderen hebben een treurige kijk.
Hier op straat gebeuren dingen
waarvan ze zelfs niet kunnen worden gezegd.
De studenten en de arbeiders
zetten de punten op de i's.
Daarom vraag ik, heer minister,
waarom lach je?
waarom lach je?

U kent beter dan wie dan ook
de bittere wet van deze landen.
U bent hard voor ons volk,
maar waarom bent u zo onderdanig voor anderen?
Hoe verraden ze het erfgoed
terwijl de Amerikaan ons het drievoudige vraagt.
Hoe verraden ze, u en de anderen,
de slijmerigen en de onderdanigen.
Daarom vraag ik, heer minister,
waarom lach je?
waarom lach je?

Hier op straat doden uw bewakers
en de doden zijn gewone mensen.
En de doden zijn gewone mensen
en de overlevenden, huilend van woede,
denken vast aan wraak.
Daar in de jungle laten uw mannen
de mensen lijden en dat helpt niet.
U bent tenslotte de grote stok
van een schip dat zinkt.
Daarom vraag ik, heer minister,
waarom lach je?
waarom lach je?

Ik ben nieuwsgierig, heer minister,
waarom lach je?