gu cheng

juliën de zachte wind
het water lijkt op een bloeiende tuin
één zaadje dat nieuw leven geeft
samen de weg van verlangen
zachtjes brengt het zoete dromen in de nacht
het lot is wreed, zonder genade

in het oude dorp, zo ver weg
is er altijd een bitterheid te vinden
met een kort leven dat zo lang lijkt
wanneer de schaduw van de nacht
weer de diepte in duikt
liefde brandt en koelt tegelijk

en de wereld draait om ons heen
deze nieuwe woorden zijn als een vage schaduw
waarom is de waarheid zo moeilijk te vangen?
hoe kan ik het verleden vergeven?

Man: de verbinding is zo diep
verander de sterren die vallen in een geheim
ik heb de woorden niet meer voor jou

de dubbele bloesem valt als sneeuw
de schaduw van de bergen is lang
stromen van dromen zingen in de nacht
zoals een bamboe die van leven naar dood gaat
het verleden achtervolgt ons zonder genade

het is moeilijk om de oorsprong te beschrijven
zo moeilijk
van waar de wolken komen en de frisse wind
de hemel en aarde zijn zo echt
de bloesem is zoet
luister naar de wind, het is goed om te begrijpen

en de wereld draait om ons heen
deze nieuwe woorden zijn als een vage schaduw
waarom is de waarheid zo moeilijk te vangen?
hoe kan ik het verleden vergeven?
de verbinding is zo diep
verander de sterren die vallen in een geheim
ik heb de woorden niet meer voor jou
(hoe kan ik weer ontwaken?)