El Reino Del Tiempo
Manuel Garcia
Het Koninkrijk van de Tijd
Soms open je de deur en komt de zaterdag binnen
een briesje van april dat de jaren door elkaar schudt
het vindt me van achteren, kijkend naar mijn handen
en raakt de bloem op de tafel met zijn ijzige lippen
het lijkt alsof alles hetzelfde is, maar er is iets veranderd
iets blijft in de lucht hangen en heeft ons geïnterpreteerd
misschien de kleine woorden van een gesloten boek
of is het gewoon de adem van de zee als een witte bloemblad
de ouden van waar ik vandaan kom, wanneer deze wind binnenkwam
zeiden dat ze aan ons, de doden, dachten
ze maakten drie kruisen in de lucht en hielden stilte
nu kunnen we denken dat het misschien waar is
maar vergeet niet dat de wind van het koninkrijk van de tijd is
een van de zeven sleutels tot alles wat eeuwig is
hij weet wanneer ik van je hou en laat ons in het geheim
een wakker engel in je ogen regelt de vaas.
