Pájaros de Barro
Manolo Garcia
Vogels van Klei
Voor het geval de tijd me meesleurt
Naar verlaten stranden
Sluit ik vandaag het boek
Van de dode uren
Ik maak vogels van klei
Ik maak vogels van klei en laat ze vliegen
Voor het geval de tijd me meesleurt
Naar verlaten stranden
Weiger ik vandaag de laagheid
Van de verlatenheid en het verdriet
Geen blanco pagina meer
Voel de verbazing van een eenzame passant
In de kaarten raak ik verdwaald
Over hun bladen navigeer ik
Nu waait de wind
Toen de zee al lang weg was, geleden
Ik klim de heuvel niet meer op
Die me naar jouw huis leidt
Mijn hond slaapt niet meer naast jouw kaars
In de hoeken van de tijd nestelen de gevoelens
Vandaag zijn het vogels van klei die willen vliegen
In de valleien raak ik verdwaald
Op de wegen slaap ik
Nu waait de wind
Toen de zee al lang weg was, geleden
Wanneer ik geen boot, peddels of gitaar heb
Wanneer de nachtegaal van de ochtend niet meer zingt
Nu waait de wind
Toen de zee al lang weg was, geleden
In de valleien raak ik verdwaald
Op de wegen slaap ik
