Con Los Hombres Azules

Over mijn oogleden waakt
De haan van de ochtend,
Over de slinger die de waakzaamheid beweegt.
Jouw krachtige woorden, jouw snijdende gebaar
Zijn de ijzige wind die fluit
Door de kieren van mijn gedachten.
En de verdriet is zo groot dat ik vandaag voel...
Verander in illusie van de eeuwige liefde,
Je bent slechts een literaire flauwte.
Geen herberg geef je aan de pelgrim,
Geen water voor de dorstige
En aan degene die naar de waarheid verlangt, laat je de waarheid niet zien.
Ik verafschuw de tijd, ik betreur de zenuwen.
Ik wil alleen maar rust, dicht bij de warmte van het vuur,
Ik bind me aan het moment, en het enige dat ik heb,
Is met de blauwe mannen naar de blauwe woestijn gaan.
Dat is wat ik vandaag verlang, en jou wens ik
Dat je pad wordt verfraaid
Met schellen, pijpen en trommels.
Dat het lot je nooit tegenspreekt.
Dat je in je leven vindt
Vrienden die helder en vermakelijk zijn.
Over mijn oogleden waak jij,
Fragiele vogel van de ochtend.
Jij bent de slinger die in de waakzaamheid verwondt.
Jouw snijdende woorden, jouw krachtige gebaar
Zijn de ijzige wind die fluit
Door de kieren van mijn gedachten.
En de heimwee is zo diep dat ik vandaag voel...
Verander in illusie van de eeuwige liefde,
Je bent slechts een literaire flauwte.
Geen herberg geef je aan de pelgrim,
Geen water voor de dorstige
En aan degene die naar de waarheid verlangt, laat je de waarheid niet zien.
De tijd zal het geklaag beëindigen,
Onder een heldere lucht bij de warmte van het vuur.
Ik omarm het moment en het enige dat ik wens
Is met de blauwe mannen
Naar de blauwe woestijn te gaan.
Dat is wat ik vandaag verlang.
En jou wens ik dat je je pad vindt.
Dat is wat ik vandaag voor jou wens en wat ik vandaag voor jou schrijf.