O Navio

Ik liet de menigte achter op de kade
Het land der stervelingen
De verwarring
Ik zeil zonder licht, zonder verre pijn
En ga mee met de stroom
Bij het tij
In de schaduw van de kleinste troost
Word ik wakker halverwege de zee die me doet rillen
En vlucht weg

Mijn passie is een gekte

Ik loop
Op een verloren reis
Het schip drijft rond
Alleen
Het is niet zo erg, het duurt maar kort
En wanneer
Mijn leven zinkt
Misschien ben ik de belofte van de wereld