Davaj Za!

Oorlog en het is het aller aller aller aller aller het
Oorlog en het is het aller aller aller aller aller het

Met grijze wolken is de lucht bedekt
Zenuwen als snaren van een gitaar gespannen
De regen tikt van 's ochtends tot 's avonds
De tijd lijkt stil te staan, als een eeuwigheid
We zijn verspreid over alle richtingen
Tanks, infanterie, het vuur van de artillerie
Ze doden ons, maar we overleven
En weer gooien we onszelf in de aanval

Laten we proosten op het leven, laten we broeders tot het einde zijn
Laten we proosten op degenen die er toen bij ons waren
Laten we proosten op het leven, laten we broeders tot het einde zijn
Laten we degenen gedenken die er toen bij ons waren

De lucht boven ons is bedekt met loodgrijze wolken
De mist ligt laag, koud en vochtig
Je wilt geloven dat alles al voorbij is
Zorg ervoor dat je overleeft, gewonde kameraad
Houd vol, maat, sterf nog niet
Je zult nog lang en gelukkig leven
We zullen op jouw bruiloft dansen
Je zult je kinderen de lucht in gooien

Laten we proosten op het leven, laten we broeders tot het einde zijn
Laten we proosten op degenen die op je wachten thuis
Laten we proosten op het leven, laten we broeders tot het einde zijn
Laten we proosten op degenen die op je wachten thuis

Laten we proosten op hen, laten we proosten op ons
En op Siberië en de Kaukasus
Op de lichten van verre steden
En op vrienden en op liefde
Laten we proosten op jullie, laten we proosten op ons
En op de luchtlanding en de speciale eenheden
Op de militaire medailles
Laten we de oude man omhoog tillen

Laten we proosten op het leven, laten we broeders tot het einde zijn
Laten we proosten op degenen die er toen bij ons waren
Laten we proosten op het leven, laten we broeders tot het einde zijn
Laten we degenen gedenken die er toen bij ons waren

Laten we proosten op het leven, laten we broeders tot het einde zijn
Laten we proosten op degenen die op je wachten thuis
Laten we proosten op het leven, laten we broeders tot het einde zijn
Laten we proosten op degenen die op je wachten thuis

In een oud album vond ik foto's
Van opa, hij was commandant van het Rode Leger.
"Zoon, ter herinnering. Berlijn, '45.",
Eeuwen van herinneringen die zijn vervlogen.
De geur van ongemaaid gras bij zonsopgang,
De kreun van de aarde door de bommen die zijn gevallen,
Een paar versleten soldatenlaarzen
Getekend door nieuwe oorlogen, door oude oorlogen.

Laten we proosten op het leven,
Laten we proosten op degenen,
Laten we proosten op het leven,
Laten we degenen gedenken die er toen bij ons waren.