No Me Acostumbro (part. Monsieur Periné)

Omdat je gaat zonder om te kijken
Is dit bed eindelijk helemaal van mij
Ik kan het laten zoals het is
De badkamer, de kleren en de afwas in de keuken

Ik had nooit gedacht dat onze ruimte weer
Zo van mij zou zijn zonder jouw gezelschap
Wie had dat gedacht?

Maar het doet pijn om zo te zijn
Bij dit afscheid dat ik niet koos
In alles voel ik me onbekend
Ik raak er niet aan gewent om zonder jou te zijn

Ik raak er niet aan gewent, nee
Ik raak er niet aan gewent

Ik hoor de echo van je stem bij elke stap die ik zet
Ik open alle ramen, in de lucht hangt jouw geur
Het maakt niet meer uit hoe laat ik thuis kom
Uiteindelijk is er niemand die op me wacht
Ik raak er niet aan gewent
Dit doet pijn!

Ik had nooit gedacht dat onze ruimte weer
Zo van mij zou zijn zonder jouw gezelschap
Wie had dat gedacht?

Maar het doet pijn om zo te zijn
Bij dit afscheid dat ik niet koos
In alles voel ik me onbekend
Ik raak er niet aan gewent om zonder jou te zijn

Ik raak er niet aan gewent, nee

Zonder jou gaat me doden
Ik zal me nooit kunnen aanpassen
Aan het leven zonder jou

Zonder jou
(Het gaat me doden, het gaat me doden)
Zonder jou
(Ik zal me nooit kunnen aanpassen)
(Zonder jou)