Tierra Del Sol

Aarde van de Zon is mijn land, boodschap van oude sporen
Aarde van blauwe moeders, regen van witte sterren
Dromen wevend van het water over de reizende schuim

Aarde van schaduw, verbrand door de boom van de stilte
Hout dat de ziel aansteekt wanneer de herinnering bloeit
En vlees wordt in het hout, splinter alleen en verlaten

Aarde van droge coupletten, zwarte bagualas van de wind
Plek die herinneringen oproept die van binnen branden
Als as van liefdes die zich in de tijd ontbladeren

Trilt Santiago, mijn land, vaderland van vuur dat trilt
Wil mijn zang je noemen, moeder van alle landen
Zodat de dorpen zingen met bloed van chacareras

Onder jouw hemel brandt een zijden gitaar
Die door de nacht vliegt over dorpsliederen
Wanneer de morgenster een brug is die schaduwen van zand kruist

Aarde kleur van de pijn die de mens naar buiten haalt
Wanneer de Maan sterft, het kruis van de afwezigheid
En de duivels losbarsten op stenen rozen

Aarde van klei-jongetjes, hart met open vleugels
Alleen jouw wond weet degene die jou zingt en droomt
Wanneer de magie van de wijn een engel onthult die vliegt

Trilt Santiago, mijn land, vaderland van vuur dat trilt
Wil mijn zang je noemen, moeder van alle landen
Zodat de dorpen zingen met bloed van chacareras