Manta de tres colores

Ik liet een deken weven,
Mijn leven in drie kleuren,
Zwart, rood en groen,
De deken van mijn liefdes.

Wat is mijn deken mooi geworden,
Met zijn kleuren zo levendig,
Zwart, rood en groen,
Die voor mij onbereikbaar waren.

Het groen was voor jouw ogen,
Groen als de wilgen,
Die me doorboorden in mijn borst,
Als twee groene dolken.
Het rood was voor jouw mond,
Een honingraat van immense zoetheid
En het zwart was voor jouw haar,
Vastgebonden in twee vlechten,
Vastgebonden in twee vlechten.

Muziek. (Gitaar)

En huilend om jouw vergeten,
Zingt mijn hart niet meer,
Te bedenken dat van jouw liefde,
Alleen mijn deken me rest.

Daarom als ik verdrietig ben,
Stuur ik mijn lied de lucht in
En gaat mijn deken met me mee,
Tegen mijn hart gedrukt.

Het groen was voor jouw ogen,
Groen als de wilgen,
Die me doorboorden in mijn borst,
Als twee groene dolken.
Het rood was voor jouw mond,
Een honingraat van immense zoetheid
En het zwart was voor jouw haar,
Vastgebonden in twee vlechten,
Vastgebonden in twee vlechten.