La nochera

Nu je er niet meer bent
Draagt mijn zang je in de nacht
Je haar heeft de geur
Van de regen op de aarde

En je aanwezigheid in de wijngaard
Goudkleurig van de maan, verdwijnt
Naar het hart van de wijn
Waar de lente geboren wordt

Nat van licht, is mijn nachtgitar
Die je taille omarmt, verlicht door de sterren

Ik zou je graag weer willen zien
In je ogen willen kijken, zou ik willen
Je gitaar stelen van binnen
Naar de tijd van het hout

Wanneer deze zamba je zingt
In de nacht, alleen, herinner je
Kijkend naar de maan die sterft
Hoe lang en treurig de afwezigheid is