Snow Drop
L'Arc~en~Ciel
Sneeuwval
Transparante druppels, jij laat me niet verdorren, het geluid van water
De glinsterende golven die wiebelen, zijn een voorbode van de lente, een spreuk van ontwaken
Aan de andere kant van de instortende muren die ik heb opgebouwd,
Lachte zachtjes de jongen van die dag naar me
Het is vreemd, de tijd die roestig en stil stond,
Brengt ook in deze wereld de ochtend met zich mee
Dus sluit je ogen niet, kijk goed en zie
Dat je nu de witte sneeuwbloem kunt opmerken die in de winter bloeide
De wolken op de kaart die ik niet kon ontwijken,
Kleurden stilletjes de bevroren aarde
De vleugels van de vogels, de stemmen van de mensen,
Beginnen te weerklinken en branden in mijn hart
En onder de eeuwige lucht, in het landschap dat zonk,
Stond jij met een vriendelijke glimlach in de wind
Als ik de lijnen met verf aanvul,
Begint een levendige morgen te bewegen
Het lot is vreemd, de tijd die roestig en stil stond,
Brengt ook in deze wereld de ochtend met zich mee
De warme sneeuw viel neer op ons die weer begonnen te lopen,
Alsof we gezegend waren
La la la la, la la la la, la la la la
Jij lijkt wel een witte sluier te dragen.