El 28
La Oreja de Van Gogh
De 28ste
Het is laat op de 28ste en nerveus kijk ik op de klok
De regen begint met mij een dag vol zon, mmmm
In de verte verschijnt de herinnering aan een liefde
Zij ziet me niet, loopt afwezig
Het is al lang geleden
En ik begon te herinneren
En ik wandelde
Door mijn gedachten en vond
Die hoek waar ik je achterliet
Waar ik de momenten bewaar die ik niet vergeten ben
Ik herleef die nacht waarin we de rest vergaten
De lucht werd rood toen we de zon zagen gapen, mmmmm
Ze is verloren tussen de mensen
Ik ben ook verloren
De 28ste is al voorbij, de herinnering aan een gisteren
En ik begon te herinneren
En ik wandelde
Door mijn gedachten en vond
Die hoek waar ik je achterliet
Waar ik de momenten bewaar die ik niet vergeten ben
Hé, ik wil weten, of jij ook
Iets herinnert van dat café
Ik wacht soms zonder te begrijpen
Waarom
En ik wandelde
Door mijn gedachten en vond
Die hoek waar ik je achterliet
Waar ik de momenten bewaar die
Ik niet vergeten ben
