Estado Decadente

Net zoals elke
Nacht herinner ik me
De leegte in dit appartement
Het maakt me wanhopig
Terwijl ik blijf drinken
Omarmt je herinnering me
De tijd verstrijkt, maar jij gaat niet voorbij

Hoe kan ik mijn hart veranderen?
De verdriet siert ons huis
Ik weet dat niemand sterft van de liefde
Maar de drank en jou niet zien, dat doet pijn
In de decadente staat waarin ik verkeer
Het verdriet siert dit huis
Ik weet dat niemand sterft van de liefde
Maar drank en gemis doden me
Zo sterf ik van de liefde!

Daar gaat weer een nacht waarin ik aan het draaien ben
In de leegte van dit appartement, ik raak bijna gek
De wanhoop slaat toe, flessen stapelen zich op
De tijd verstrijkt, alleen jij gaat niet voorbij

Hoe kan ik mijn hart veranderen?
De verdriet siert ons huis
Ik weet dat niemand sterft van de liefde
Maar de drank en jou niet zien, dat doet pijn
In de decadente staat waarin ik verkeer
Het verdriet siert dit huis
Ah, oh, dat doet pijn!